Geen lid, wel een tatoeage van studievereniging Pontifex op zijn been

Tom is derdejaars Leraar Geschiedenis en sinds kort de trotse (?) bezitter van een tatoeage van SV Pontifex. Een studievereniging waar hij overigens geen lid van is. Hoe dat zit, vertelt de student uitgebreid. “Het was een stom idee, maar ook grappig.”

Rare bui

“Ik ben bevriend met het bestuur van SV Pontifex. De studievereniging van docentenopleidingen Aardrijkskunde, Economie en Geschiedenis. Zo help ik als vrijwilliger mee tijdens introductieperiodes, en voor de opleiding met open dagen. Op een open dag in januari stopte ik net met roken en was ik in een rare bui. “Ik wil een nieuwe tatoeage”, zei ik tegen mijn vriend, commissaris intern van SV Pontifex. “Waarom niet van het logo van Pontifex?” zei hij grappend. “Als jullie het betalen”, zei ik, denkend dat het daar nooit van zou komen.”

Het liep anders

In 2,5 week haalden medestudenten 75 euro op met behulp van crowdfundingplatform GoFundMe. “En toen kon ik niet meer terug, vond ik. Woord is woord.”

Geen rolmodel

Wat de reacties op school en thuis waren? Van ‘wat doe je jezelf aan?’ tot ‘Het is wel mooi gezet’ en ‘Jeetje. Het staat er echt.’ “Voor mijn drie jongere zusjes ben ik misschien geen rolmodel, haha. Mijn vader moest hard lachen om het feit dat ik niet eens lid ben van SV Pontifex. En mijn moeder heeft zelf ook tattoos en vond het wel grappig. Ze waren niet verbaasd. Ik heb wel meer stomme tattoos.”

Eigen tattoo apparaat

Van zijn 35 tatoeages zijn er slechts 2 in een studio gezet. De meeste zette Tom zelf met zijn eigen tattoo apparaat. Waaronder een thermoskan, een paddenstoel, plantjes, een lavalamp en een dansend stokmannetje. “Ik scrol op Pinterest en denk: hé dat is leuk. Het werkt een beetje verslavend. De voorpret dan, het zetten op dunne huid is best pijnlijk.”

De Leraar Geschiedenis-student, nu 24 jaar, is niet bezig met later. “Het doet me weinig dat mijn tattoos voor altijd zijn. In het ergste geval kan ik het weg laten laseren. Maar ik verwacht niet dat ik spijt krijg.” Op werk of stage heeft het bovendien geen problemen opgeleverd, vertelt hij. “Leerlingen zijn bij een eerste ontmoeting nieuwsgierig en gaan daarna gewoon verder tot de orde van de dag.”

Wel even slikken

Toen SV Pontifex ineens pontificaal op zijn been stond moest hij wel even slikken. “Het is heel netjes gezet, maar het was groter dan ik dacht. En het was natuurlijk een stom idee. Maar ook grappig. Iedereen vraagt de hele tijd of ze mogen kijken. Ik voel wel dat ik nu lid móet worden van SV Pontifex, want financieel niet, maar lichamelijk wel verbonden – dat is een beetje gek.”