Mannenspecial: Zo vader, zo zoon? (1/2)

Vader Paul werkt op de IT-afdeling van het Politiedienstencentrum (PDC). Hij vond zichzelf een strenge vader voor Tygo, en heeft maar van één ding spijt in de opvoeding. Is Pabo-student Tygo het met hem eens?

“Ik hou niet van kleinzerig gedrag, maar emoties mogen er altijd zijn”

Paul (56): “Tygo was en is zorgzaam, behulpzaam en een tikje eigenwijs. In de opvoeding wilde ik hem meegeven dat je andermans privacy en spullen respecteert. Dat je vriendelijk bent en rekening houdt met anderen. Voor een fijne leefomgeving.

Als puber werd hij eigenwijzer en kreeg hij een meer uitgesproken mening. Hij was bijvoorbeeld regelmatig zijn huissleutels kwijt en nam steevast de allerlaatste bus – wat ik ook zei. Ik moest dit soort dingen loslaten en denken: hij leert het vanzelf. Mijn vrouw is zorgzamer, zij maakt hem wakker zodat hij niet te laat komt. Terwijl ik dacht: laat maar gebeuren. Daar hebben we vaak discussies over gehad.

Wat betreft zijn studiekeuze zeiden we, kies wat je leuk lijkt. Dat hij als drummer en gitarist in een band speelt, steunen we volledig. Maar uiteindelijk moet er brood op de plank komen. We betaalden een deel van zijn rijbewijs, om hem te leren dat geld niet aan de boom groeit. Je moet sparen voor een buffer. Tygo heeft altijd bijbanen gehad. Door al die influencers denken jongeren tegenwoordig dat je gemakkelijk veel geld kunt verdienen. Dat klopt niet.

Een gebruiksaanwijzing voor opvoeden bestaat niet. Je doet het zo goed mogelijk met je eigen ervaring en intuïtie. Ik was een strenge ouder en sta nog steeds achter mijn aanpak. Uiteraard zijn het niet alleen mijn verdiensten, maar ik ben trots op wie Tygo geworden is. Hij is nonchalanter dan zijn zus, maar denkt in oplossingen en hij helpt anderen. Hij wil de dingen goed doen.

Over wat ik meegaf over mannelijkheid.. daar heb ik nooit over nagedacht. Ik denk: wil je iets, maak het dan kenbaar. Maar dat gold net zo goed voor Tygo zijn zus. Ze kregen dezelfde opvoeding. Ik hield verder niet van kleinzerig gedrag, maar emoties mochten er altijd zijn.

Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik niet meer met Tygo op pad ben gegaan. Ik ben twee keer werkloos geweest. Toen ik eenmaal een baan had, lag daar mijn focus. Van huis uit kende ik het ook niet; mijn vader ging niet vaak met mij op stap. Maar er is nog tijd, en mijn band met Tygo is nu beter dan ooit. Ik vind het heel fijn als hij naar mij komt voor advies. Al moet je als ouder accepteren dat je kind in sommige dingen slimmer is dan jij.”

“Mijn vader laat me meer vrij, en daardoor groei ik naar hem toe”

Tygo (18): “Als kind was ik rustig en op mezelf. Hoe mijn vader me omschrijft, daar herken ik me in. Dat eigenwijze werd gestimuleerd door mijn opa. Hij zei: eigenwijs is ook wijs. Denk zelf na en volg niet blindelings. Van mijn vader leerde ik dat structuur belangrijk is. En dat je soms door zure appels moet bijten. Het leven is niet alleen maar leuk.

Emoties kregen bij ons de ruimte. Mijn vader heb ik alleen nooit zien huilen. Over mannelijkheid kreeg ik onbewust mee dat je als man goed voor je naasten zorgt en respectvol bent voor vrouwen. Mijn zus en ik kregen dezelfde opvoeding, maar ervaarden het anders vanwege onze verschillende persoonlijkheden.   

Mijn zus is serieuzer en jong volwassen. Vergeleken met haar ben ik slordiger, socialer en zorgelozer. Zodoende golden er voor mij strengere regels, bijvoorbeeld voor reizen en uitgaan. Mijn ouders maakten zich meer zorgen om mij. Maar als ik in de problemen kom, kom ik er ook weer uit. Terugkijkend op die periode waardeer ik de ouderliefde.

Ik kijk positief terug op mijn jeugd. Als ik iets nodig had, dan kreeg ik het. Ik heb vooral mooie herinneringen aan verjaardagen en dagjes weg naar vakantie- en pretparken. Verder ging ik inderdaad vaak naar de oppas of opa en oma. Daar heb ik niet onder geleden. Ik begrijp dat je het beste uit je baan wilt halen en dat dit soms ten koste gaat van familietijd. Als puber was ik bovendien vooral met mezelf bezig.

Als tiener wil je losbreken en zelfstandig worden, met vallen en opstaan. Ik vind het belangrijk om mijn eigen problemen op te lossen. Mijn moeder vindt het soms lastig om mij los te laten. Mijn vader laat me meer vrij, en daarom groei ik naar hem toe. Misschien wil ik te veel zelf doen, maar ik kan altijd bij hem terecht voor advies.

Ik twijfel momenteel over mijn studiekeuze. Vorig jaar stopte ik met de mbo boa-opleiding en nu ben ik eerstejaars Pabo-student. Mijn vader denkt, maak deze opleiding maar eerst af. Zelf wil ik liever iets met muziek doen, zoals de Jazz&Pop-opleiding van ArtEZ of de Rock Academy van Fontys. Nóg een opleiding stoppen voelt als falen, maar ik wil ook mijn hart volgen. Er leiden meer wegen naar Rome. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed.”

Dit artikel is onderdeel van de SAM-special Wat betekent het om een man te zijn in 2026?