Belangst, behalve als het om zalm teriyaki gaat

Het mag als een wonder worden beschouwd, maar we hebben met de hele familie – veertien man sterk, inclusief aanhang – een datum en tijd gevonden om met zijn allen uit eten te gaan.

Nu moet er alleen nog even worden gereserveerd, want met zo’n grote groep spontaan bij een restaurant aankomen, daar wordt niemand gelukkig van. Ik heb geen idee waarom ík deze verantwoordelijkheid op me heb genomen, maar dat is mijn taak geworden.

Het lijkt op het eerste gezicht geen probleem, de website is duidelijk. Ik neem zelfs eerst de tijd om het menu te bekijken en alvast wat uit te zoeken, al gaan we pas aan het einde van de maand. Als ik heb besloten dat ik zeer waarschijnlijk de zalm teriyaki neem, klik ik vrolijk op de knop met ‘reserveren.’

Dan zie ik de woorden staan waar elke gen-Z’er angstzweet van krijgt:

“Reserveren voor groepen groter dan zes kan enkel telefonisch.”
Oh nee!
Oh help!
Ik moet béllen?

Het liefst wil ik het hele etentje per direct afblazen. Dan gaan we maar niet.

Ik mag dan onverschrokken zijn en als ik ergens wat van vind, dan weet de hele wereld dat. Maar bellen, nee, dat vind ik vreselijk. Als het even kan, doe ik het gewoon niet. Laat mij maar rustig een mailtje tikken waar ik eerst een half uur naar kan staren, voordat ik het verstuur.

Het is op kantoor een beetje een grapje geworden, ‘laat Billy dat maar niet doen, die heeft belangst’. En als het dan echt een keer moet, word ik met medelijden aangekeken.

Het is blijkbaar echt iets van mijn generatie: 40% van de mensen tussen 18 en 30 jaar telefoneert liever niet. Dat schijnt vooral te komen omdat we het prettig vinden om reacties rustig te kunnen uitdenken. Als ik een mail of appje stuur, check ik zes keer of wat ik zeg wel klopt en doe ik geen aannames die niet juist zijn.

Ik kan ook de boodschap van mijn gesprekspartner keer op keer nalezen, zodat ik zeker weet dat ik snap wat men bedoelt. Desnoods kan ik een collega vragen of het zo allemaal klopt. Maar aan de telefoon moet ik in het moment reageren en is er geen tijd voor overleg met iemand anders.

Het ergste is als ze niet opnemen. Hallo, ik heb een heel script voorbereid in mijn hoofd en daar moet ik ineens van afzien omdat jij niet in staat bent om je telefoon op te nemen? Nu moet ik niet alleen nog een keer terugbellen, maar ook een voicemail inspreken. Ben je helemaal gek geworden?

Ik heb uiteindelijk gewoon netjes gebeld voor die reservering. Het ging vlotjes, ik gaf in één keer de juiste datum door en de man aan de telefoon schreef zelfs mijn volledige naam juist, zonder dat ik het moest spellen. Ik had me dus totaal geen zorgen hoeven maken.

Al weet ik zeker dat ik dit de volgende keer door iemand anders laat doen. Want ik niet bellen, behalve voor die zalm teriyaki dan, met crème brûlée toe.

Meer columns van Billy Rouwenhorst? Scrol naar beneden.